~~

 my-tips-collection

στον ιστορικό Μοριά...

    ~Η Πελοπόννησος είναι η μεγαλύτερη χερσόνησος της Ελλάδας, και ένα από τα εννέα γεωγραφικά της διαμερίσματα. Πληθυσμός: 1,1 εκατ. (2011) Βικιπαίδεια

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

~~~~~~~~~~~~~~~~~~
..........................................................Δείτε εδώ, στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας ...........

Τετάρτη, 6 Απριλίου 2011

ΠΕΤΑΜΕΝΗ ΑΣΘΕΝΗΣ ΣΤΟ ΠΑΝΑΡΚΑΔΙΚΟ...


ΚΑΛΗΜΕΡΑ

ΑΠΟ ΕΧΘΕΣ ΚΑΙ ΣΕ ΡΑΝΤΖΟ ΤΗΣ ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΛΙΝΙΚΗΣ, ΤΟΥ ΠΑΝΑΡΚΑΔΙΚΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΤΡΙΠΟΛΕΩΣ, ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΚΥΡΙΑ ΜΕ ΠΙΘΑΝΗ ΣΤΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΚΑΡΩΤΙΔΩΝ ΑΡΤΗΡΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕ ΑΛΛΕΠΑΛΛΗΛΑ ΠΑΡΟΔΙΚΑ ΙΣΧΑΙΜΙΚΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΚΑΙ ΕΜΕΤΟΥΣ.
ΗΡΘΕ ΤΟ ΠΡΩΙ ΤΗΣ 4-4-11 ΣΤΑ ΕΞΩΤΕΡΙΚΑ ΙΑΤΡΕΙΑ ΚΑΤΑΛΕΥΚΗ...ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΔΙΩΞΑΝ, ΓΙΑ ΝΑ ΞΑΝΑΕΡΘΕΙ ΜΕ ΤΟ ΑΣΘΕΝΟΦΟΡΟ ΠΛΕΟΝ, ΜΕΤΑ ΑΠΟ 3 ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΛΥΠΟΘΥΜΙΑΣ, ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΤΗΣ ΙΔΙΑΣ ΜΕΡΑΣ.

ΛΕΓΕΤΑΙ Β. Γ., ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ 5-4-11 ΣΤΟΝ ΔΙΑΔΡΟΜΟ ΠΑΡΑΤΗΜΕΝΗ, ΕΝΩ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΟΙ ΠΙΟ ΑΠΕΙΡΟΙ ΙΑΤΡΟΙ, ΟΤΙ ΤΑ ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΛΙΠΟΘΥΜΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ, ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΔΙΑ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΜΟΝΙΜΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ, ΕΑΝ ΔΕΝ ΓΙΝΕΙ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ - ΔΙΑΝΟΙΞΗ ΤΗΣ ΣΤΕΝΩΜΕΝΗΣ ΚΑΡΩΤΙΔΑΣ.

ΥΠΟΒΑΛΛΕΤΑΙ ΣΥΝΕΧΩΣ ΣΕ ΙΔΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΓΡΑΦΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΩΣ, ΜΕΡΕΣ ΝΟΣΗΛΕΙΑΣ, ΕΝΩ ΟΛΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΕΙΧΕ ΑΦΕΘΕΙ ΓΥΜΝΗ, ΜΕ ΜΙΑ ΚΟΥΒΕΡΤΑ ΚΑΙ ΛΥΠΟΘΥΜΗ ΚΑΤΑ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΔΙΑΔΡΟΜΟ, ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ ΟΠΟΤΕ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΠΑΠΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΗΣ, ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΔΙΕΡΧΟΜΕΝΩΝ, ΟΠΩΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ Η ΠΡΟΙΣΤΑΜΕΝΗ.
ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΜΥΝΗΜΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΕΤΑΙ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ.

ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ Η ΚΥΡΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΔΙΑΨΕΥΣΕΙ ΚΑΙ ΟΙ  ΙΑΤΡΟΙ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΟΥΝ.

(ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΘΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΕΙ ΓΙΑ ΠΙΘΑΝΗ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΧΡΗΣΗ, ΑΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ, ΕΦΟΣΟΝ ΕΧΕΙ ΣΤΑΛΕΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΤΟΥ ΠΑΝΑΡΚΑΔΙΚΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΤΡΙΠΟΛΕΩΣ)
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΝΑ ΠΑΕΙ ΕΚΕΙ! 
ΕΙΝΑΙ ΚΡΙΜΑ ΝΑ ΧΑΘΕΙ ΜΙΑ ΖΩΗ! 
ΕΚΛΙΠΑΡΩ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΑΥΤΟΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ!!!

ΓΙΩΡΓΟΣ  ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

*  *  *
Σημείωση  δική μας:

* Σήμερα λάβαμε το παραπάνω ηλεκτρονικό μήνυμα το οποίο μας έχει σοκάρει... γνωρίζουμε από κοντά τις καλές ιατρικές υπηρεσίες που πάντα παρέχονταν  από τους γιατρούς του Παναρκαδικού.
Αλλά σήμερα έτσι όπως μας κατάντησαν τη ζωή  να είναι σε ένα συνεχές κατάντημα σε όλα τα επίπεδα δυστυχώς  μετά την κατηφόρα στην παιδεία σειρά έχει και η υγεία των πολιτών...
και αν συνεχίσει η κατρακύλα μας θα πεθαίνουμε "σαν το σκυλί στο αμπέλι" που έλεγαν οι παλαιοί...

Παρασκευή, 1 Απριλίου 2011

     ΕΛΛΗΝΙΚΗ   ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ   
"Νοματαίος" του Βασίλη Κουνέλη



γράφει η Ελισάβετ Σπαντιδάκη

Πρωταγωνιστής ο Θοδωρής Μπαντουβάκης. Χρονολογία: 1978. Μόλις 15 χρονών και σχετικά «άβγαλτος», μας διηγείται την ιστορία του όπως θα την ήθελε μέσα από γεγονότα, εμπειρίες, σκέψεις και όχι μόνο. Χωρίς παρεμβάσεις, χωρίς παρεμβολές τρίτων. Κι αυτό είναι το πρώτο που προσέχεις στο βιβλίο του Βασίλη Κουνέλη: η απελευθέρωση του από νόρμες και επιταγές που ορίζουν μια συντεταγμένη αφήγηση.




Ο πρωταγωνιστής είναι δεκαπεντάχρονος και μιλάει από τη σκοπιά ενός παιδιού στην ηλικία αυτή, το οποίο μεγάλωσε τη δεκαετία του ’70, μεταφέροντας αυτούσιο το  κλίμα της. Η ατμόσφαιρα μυρίζει καλαμπόκι στα κάρβουνα στο δρόμο, από κάπου ακούγεται ο Σαββόπουλος, δεν υπάρχουν υπολογιστές και κινητά. Το οικογενειακό τους είναι ένα απλό Ρενό 10, που μπαίνει μέσα του σύσσωμη όλη η οικογένεια για να πάνε στην καθιερωμένη επίσκεψη. Ο πρώτος έρωτας, η Βάσω, που την κρυφοσυναντά και προσπαθεί να της κρατήσει το χέρι. Το πρώτο φιλί που είχε άλλες διαστάσεις, έκρυβε άλλα συναισθήματα. Η προσπάθειά του να καταλάβει τους μεγάλους, τι συζητούν για τη χώρα, τι συμβαίνει σ’ αυτήν, τι συμβαίνει στην ίδια του την οικογένεια.
Γυρνώντας τις σελίδες του βιβλίου μπορεί κανείς να ζήσει καταστάσεις είτε που τις ξέρει, είτε τις έχει ακούσει, ή απλά έχει μεγαλώσει μ’ αυτές. Αυτό που εντυπωσιάζει περισσότερο στο μυθιστόρημα αυτό είναι το ύφος και η γραφή του Β. Κουνέλη. Χειμαρρώδης, πηγαία, αδιάκοπη γραφή, μεταφέρει ακριβώς το πάθος, την ένταση και την ορμή ενός εφήβου 15 χρονών.
Κάτι που επίσης εκπλήσσει ευχάριστα τον αναγνώστη του μυθιστορήματος είναι το χιούμορ του συγγραφέα. Μοναδικό, ξεκαρδιστικό, νοσταλγικό. Μια διάθεση που ταυτοποιεί άμεσα το ύφος του συγγραφέα και τον κάνει άμεσα αναγνωρίσιμο.
Ένα μυθιστόρημα- ταξίδι νοσταλγικό. Ένα μυθιστόρημα που διαδίδεται από χέρι σε χέρι, από στόμα σε στόμα. Θυμίζει Σάββατο βράδυ στις γειτονιές του Πειραιά, στα στενά της επαρχίας, με τα παιδιά να παίζουν μπάλα και τους νέους να αγωνιούν για την έξοδό τους. Χρόνια αθωότητας, αισιόδοξα, μελαγχολικά και γεμάτα. Μιας Ελλάδας που έχει φύγει ανεπιστρεπτί, μοναδικής, που μόνο μέσα από τις μαρτυρίες, τις αναμνήσεις και τα μυθιστορήματα αναβιώνει.

Βασίλης Κουνέλης
Νοματαίος
Εκδόσεις Ωκεανίδα

Για τη φιλοξενία:
Critique Critique

info@critique.gr